Jak wiadomo, staramy się nie przepuszczać okazji do podróżowania po Europie, więc kiedy zorientowaliśmy się, że we wrześniu mamy okazję pojechać do Monachium odwiedzić starych znajomych rodziny Agi nie zastanawialiśmy się długo. Przecież wrzesień plus Monachium równa się Oktoberfest! Ale nie spędziliśmy całego weekendu tylko na piciu piwa - dodaliśmy trochę kulturalnego zwiedzania, a nawet wizytę w świetnym muzeum BMW. Dwa dni połaziliśmy też po samym Monachium, które jest przepiękne i pełne historii. A gościła nas rodzina Dzióbków, dzięki którym mieliśmy okazję zobaczyć też kawałek Erdingu, bawarskiego miasteczka na północ od Monachium oraz poznać ich rozszerzone rodzinki. Było bardzo miło, dziękujemy! A wujkowe bawarskie śniadanie będziemy długo wspominać: biała bawarska kiełbasa, słodka musztarda, precle i piwo! Co za powitanie!

The other side of Oktoberfest / Druga twarz Oktoberfestu

Rozpoczęliśmy sezon grzewczy. A w sobotę kończy się czas letni. Tylko 5 miesięcy do wiosny!

Pięć dni temu minęła rocznica naszego przyjazdu do Londynu. Aż nie chce mi się wierzyć, że to już rok! Tyle się wydarzyło, ale w takim tempie, że dopiero po zatrzymaniu się i przemyśleniu okazuje się, że dało się to wszystko wcisnąć w dwanaście miesięcy. Na początku mieliśmy dużo szczęścia - udało się nam w miarę szybko znaleźć dobre prace, co było bardzo ważne, bo nasze kanadyjskie fundusze topniały w zastraszającym tempie, a mieszkanie w ‘hostelu’ nie należy do miłych wspomnień. Nasze pierwsze mieszkanko w Shepherd’s Bush na początku było wybawieniem, przestronne i w bardzo dobrej lokalizacji, ale im dłużej tam mieszkaliśmy tym bardziej przeszkadzał nam nieustanny szum samochodów zaraz pod naszym oknem. Okazało się, że w głębi ducha jesteśmy jednak kiwusami i otwarcie okna w ciepły dzień jest dla nas bardzo ważne! Po przeprowadzce do Hammersmith zaczęliśmy lubić mieszkanie w Londynie. Z pewnością ogromny wpływ na lepsze samopoczucie miała też cieplejsza pogoda i dłuższe dni. A lato było po prostu niesamowite - dużo gorących, słonecznych dni, grillowanie w naszym ogródku z widokiem na rzekę i leniwe popołudnia w parkach. Teraz znowu przyszła jesień, dni stały się zauważalnie krótsze i powoli przypominamy sobie co to znaczy zima w Londynie. Ale tym razem wiemy, czego się spodziewać, więc mamy nadzieję, że będzie łatwiej. W końcu niedługo już święta!

London Eye from Westminster Bridge / Londyńskie Oko widziane z mostu Westminster

New friends were Marcin and Ilona, my Internet friends, with whom I corresponded for a few months. They seemed nice enough via email and even nicer on Skype and they invited us over, so we couldn’t say no! They turned out to be the greatest hosts and it was thanks to their hospitality and our long, long, long talks that continued well into the night that we really enjoyed our stay in Ireland, even though it rained two days out of three.

We did manage to get some sightseeing in - first day Cork, where we met with Patryk and wandered the streets in sunny weather while being constantly assured that it is very unusual and we shouldn’t be getting used to it. The next day we woke up to a wall of rain but still decided to venture out and visited Charles Fort and Old Head and Kinsale. It rained the whole day and it got pretty cold in the afternoon so Marcin started a fire in their fireplace and we spent a very cosy evening drinking wine and talking. On Monday the rain continued, so we had a lazy morning with Ilona (Marcin had to go to work) in Crosshaven and then finally got ourselves out the door and went to Blarney Castle, home of the famous Blarney Stone. The weather cleared again (gasp!) and we came back in full sunshine to say goodbye to our hosts and drive back to the airport. Check out the pictures, even the ones with mist and rain are very colourful. Ireland is a great place to live, it remainded us a lot of New Zealand. The only real difference was the weather - the temperatures in the middle of summer were like middle of winter in New Zealand. Pity.

W ostatni weekend sierpnia wybraliśmy się do Irlandii. Plan mieliśmy spotkać się ze starym znajomym Łukasza i w końcu osobiście poznać moich korespondencyjnych znajomych. Patryk, stary przyjaciel Łukasza, który niedawno przeprowadził się do Irlandii, a z którym Łukasz nie miał kontaktu od 12 lat, okazał się taki sam, jakim pamiętał go Łukasz (i vice versa, podobno!), więc od razu wskoczyli na tory starej znajomości. Mamy nadzieję jeszcze się spotkać z Patrykiem zanim ktoś z nas wróci do domu.

Marcin i Ilona, moi korespondencyjni znajomi, którzy wydawali się nam bardzo sympatyczni przez email i nawet bardziej sympatyczni przez Skype okazali się wspaniałymi gospodarzami i to głównie dzięki ich gościnności i naszym długim rozmowom uważamy ten wyjazd za naprawdę udany, mimo tego, że lało dwa dni z trzech.

Udało się nam trochę pozwiedzać, mimo (a może na przekór) deszczu. W pierwszy dzień poszlajaliśmy się po Cork z Patrykiem, gdzie pogoda nam dopisała. Patryk wciąż powtarzał, że to nie jest normalne i że nie mamy się przyzwyczajać. Następnego dnia obudziła nas ściana deszczu, ale i tak wybraliśmy się na Fort Karola i na Old Head oraz do Kinsale. Po południu zrobiło się zimno, więc wróciliśmy do Crosshaven, gdzie Marcin napalił w kominku i spędziliśmy przemiły wieczór gadając do późnej nocy. W poniedziałek dalej padało, więc niespiesznie zjedliśmy śniadanie z Iloną i w końcu wybraliśmy się na Zamek Blarney, gdzie pocałować można słynny Kamień Elokwencji. Tam pogoda się poprawiła i wróciliśmy w słońcu pożegnać się z naszymi gospodarzami i pojechać na lotnisko. Irlandia bardzo przypominała nam Nową Zelandię. Zielone pagórki, niewiele ludzi, piękne widoki. Tylko pogoda nie ta sama - temperatury w środku lata takie same jak w Nowej Zelandii w środku zimy. Szkoda.

Rain on heathers / Deszcz na wrzosach

Colourful house in Kinsale / Kolorowy domek w Kinsale

As always, I believe the photos will do a much better job of showing how much fun Tenerife was, so I will let them to the talking.

Reszta albumów ze zdjęciami z Teneryfy znalazła się już na stronie - wszystkie można obejrzeć z tego linka.

Jak zwykle, uważam, że zdjęcia oddają klimat naszych wakacji dużo lepiej niż pisanina, więc pozwolę wam oddalić się w celu podziwiania pięknych kanaryjskich widoków.

Public school in San Cristobal de La Laguna / Szkoła publiczna w San Cristobal de La Laguna

We were lucky to be able to spend the week in Playa de las Americas, Tenerife’s party central, with easy access to all the amenities but far away from the hustle and bustle of the main strip. My family’s friends own a studio apartment there and they very kindly agreed to let it to us for a week. We invited Kalina & Ben to come along and organised a second studio for them in the same building (which, by the way, was very cheap - 200 euros for a studio for a full week!). The hotel was Apartamentos Borinquen. Our studio had everything we could imagine we would need, including beach mats and our new favourite beach pastime: beach tennis. The kitchenette was so well equipped we decided to make most of our meals in house - a great decision, as the food in the supermarket was very fresh and cheap and the restaurants overpriced and not that fantastic. We went shopping on the first day and emerged with 1kg of Gouda cheese (which we ate in the first 3 days), wine for under 2 euros a bottle (and it was great! Especially the E1.50 lambrusco!) and enough olives to feed an army. We then supplemented our supplies every second day with a new jar of olives (I think it was because we were sweating so much due to the heat and we needed the salt and minerals - the olives were delicious!) and fresh bread. On the last day we also got 1kg of prawns and had them for dinner - YUM!!!

Anyway, I think photos will do a much better job of showing just how much we enjoyed our week in Tenerife - so here are the first three albums: Playa de las Americas, Santa Cruz and Playa de las Teresitas. Enjoy! More to come soon.

Lato rozpoczęliśmy wyjazdem na Teneryfę - która teoretycznie wciąż leży w Europie, należąc do Hiszpanii. Prawda jest jednak taka, że w momencie wylądowania na wyspie człowiek przełącza się na tryb wakacyjny i Europa pozostaje tylko wspomnieniem. Palmy, plaże, ciepła woda w Atlantyku - ale również architektura, historia i kultura to idealny przepis na udane wakacje.

Dzięki uprzejmości przyjaciół rodziny, państwu Dzióbkom, spędziliśmy tydzień w ich apartamencie w miejscowości Playa de las Americas. Wzięliśmy ze sobą Kalinę i Bena, dla których wynajęliśmy drugi pokój w tym samym hotelu (tanio! 200 euro za tydzień pobytu!!!). Hotel nazywał się Apartamentos Borinquen. “Nasz” apartament był tak świetnie wyposażony we wszystko, czego tylko moglibyśmy potrzebować (od mat plażowych do widelców), że zdecydowaliśmy się na gotowanie własnych posiłków - co okazało się bardzo trafną decyzją. Jedzenie w supermarkecie było tanie i świeże, a restauracje drogawe i jedzenie wcale nie takie wspaniałe. Co drugi dzień kupowaliśmy słój oliwek, tak nam smakowały - ja myślę, że to z powodu tego, że się dużo pociliśmy i potrzebowaliśmy uzupełniać sole i minerały. Do tego dużo sera - kilogram Goudy zakupiony w pierwszy dzień został pożarty w całości do dnia trzeciego. I wina - butelki poniżej 2 euro okazały się wyśmienite, zwłaszcza butelki lambrusco za 1.50 euro. Na ostatnią kolację kupiliśmy kilogram świeżych krewetek i były po prostu niesamowite!

W każdym razie, myślę, że zdjęcia lepiej oddadzą klimat naszego pobytu, więc tutaj są trzy pierwsze albumy: Playa de las Americas, Santa Cruz i Playa de las Teresitas. Więcej dojdzie trochę później. Miłego oglądania!

The view from our balcony / Widok z naszego balkonu

By the way, try using the arrow keys to navigate between photos - I added this a while back but not sure if anyone discovered it yet!

Ostatni weekend maja wybraliśmy się w podróż w Anglię - z okazji Łukasza nadchodzących urodzin i Grega niedawno przeszłych, ich wspaniałe żony zabrały ich na tor wyścigowy, gdzie mieli okazję przejechać się dwoma super samochodami: Astonem Martinem DB9 i Ferrari 360. Sądząc po uśmiechach od ucha do ucha i nieustannej wymianie wrażeń prezent był bardzo trafiony. Jak już się im znudziło wyścigowanie, pojechaliśmy (normalnym tempem) do wioski Stratford-upon-Avon, która znana jest jako miejsce urodzenia i zamieszkania Szekspira. Wioska jest bardzo malownicza, z historycznymi domkami wzdłuż wąskich uliczek, rzeką Avon przepływająca przez środek i mnóstwem historycznym miejsc do odwiedzenia. Następnego dnia zakończyliśmy nasz wypad wizytą w zamku Warwick, gdzie spędziliśmy cały dzień przygladając się rycerskim potyczkom, snującym się księżniczkom, błaznom i orłom oraz zwiedzając ogromne połacie zamkowych włości.

A przy okazji chciałam zwrócić uwagę na nowy sposób przechodzenia ze zdjęcia na zdjęcie - można używać do tego strzałek na klawiaturze. Dodałam to już jakiś czas temu, ale nie sądzę, że ktokolwiek odkrył tą możliwość.

Lukas and his Ferrari / Łukasz i jego Ferrari

Kolejny długi weekend majowy zaprowadził nas do Paryża, gdzie spędziliśmy weekend jedząc ślimaki i żabie udka oraz udzielając się towarzysko w grupie ekspatów, głównie południowoafrykańczyków i australijczyków. Udało się nam również spotkać z Michałem, naszym znajomym z Vancouver, co było bardzo fajnym przerywnikiem zwiedzania. Najważniejszym punktem zwiedzania była oczywiście Wieża Eiffela - już samo stanie w jej cieniu przyprawiało nas o dreszcze, a wspinaczka po jej żelaznych schodach wcale nie wydawała się męcząca. Widoki ze szczytu niezapomniane, Paryż to bardzo białe miasto! Kolejny Cud Świata zaliczony.

Us and the Eiffel Tower / My i Wieża Eiffla

Mowa tu o maju. Miesiąc rozpoczęliśmy towarzyską wizytą w Budapeszcie, gdzie spotkaliśmy się z naszymi dobrymi przyjaciółmi na weekend wypełniony jedzeniem, śmianiem się i zwiedzaniem. Budapeszt to wspaniałe miejsce na weekendowy wypad, szkoda tylko, że język węgierski jest jak szyfr! W ogóle niepodobny do żadnego innego europejskiego języka, więc zgadywanie znaczenia ze znaków nie szło nam za dobrze. Na szczęście większość Węgrów radzi sobie świetnie z międzynarowodowym językiem gestów i liczeniem na palcach.

Chain Bridge and Buda Castle by night / Most Łańcuchowy i Zamek w Budzie w nocy

What more do I need to say? It was the first time I ever went on an all-girls trip that lasted more than one day and must say it was excellent. Even though we didn’t all know each other before coming we got along fine, did a lot of sightseeing, laughed a lot and had an awesome time. All documented by numerous cameras - you can see Madrid through my lens here. When is the next one, girls?

Środek marca + 8 dziewczyn + Hiszpania + sangria = 3 niesamowite dni

Nic dodać, nic ująć. Pierwszy raz pojechałam na taką kilkudniową wycieczkę z samymi dziewczynami i muszę się przyznać, że wyjazd bardzo się nam udał. Mimo tego, że nie wszystkie się znałyśmy przed wyjazdem, jakoś udawało się nam dogadać bez większych spięć, dużo się śmiałyśmy, dużo zwiedziłyśmy i ogólnie świetnie się bawiłyśmy. Wszystko zostało udokumentowane przez kilka aparatów - Madryt widziany przez mój obiektyw można podziwiać tutaj. A kiedy następny taki wyjazd, dziewczyny?

The girls in front of the Palacio Real (plus Reetu behind the camera)
Dziewczyny przed Palacio Real (plus Reetu za obiektywem)